تبقى « 1 » الامور باهل الرّاى ما صلحت * فان تولّت فبالاشرار تنقاد « 2 » لا يصلح النّاس فوضى لاسراة « 3 » لهم * و لا سراة اذا جهّالهم سادوا « 4 »

--> ( 1 ) - اصل : تهدى . ( 2 ) - اصل : تنفاد . ( 3 ) - اصل : يقضى الاسراء . ( 4 ) - اين بيت در السعادة و الاسعاد ( ص 378 ) از زياد بن ابيه دانسته شده ولى همهء اين بيتها از قصيده‌ايست از افوه اودى كه در امالى قالى ( چاپ دار الكتب 2 : 221 ) آمده است و در آن بيت سوم پس از چهارمى است . در اين جستجويى كه شده است از كمك آقاى مجتبى مينوى سپاسگزارم .